EO Metterdaad Navigatie overslaan Menu

Noodhulp in Armenië 

Help Armeense christenen in nood!

Geef Armeense christenen een plek om te schuilen

Afgerond

Aflevering 3 - Oma Rima

Bekijk het uitzendingen overzicht

Ze woonden met de hele familie in Hadrut, midden in het conflictgebied Nagorno-Karabach. Tot die nacht eind september, toen de bommen begonnen te vallen. “We zijn midden in de nacht halsoverkop gevlucht”, vertelt oma Rima. “We hadden alleen onze pyjama's en pantoffels aan. De rest moesten
we allemaal achterlaten.” Een hard gelag voor de familie, die voor de oorlog een bloeiend boerenbedrijf runde. Van hun huis, het bedrijf en de achtergelaten spullen is nu niets meer over. Alles is vernietigd tijdens de gevechten.

Zeven kinderen voeden
De familie zocht een veilig heenkomen en bivakkeert nu in de regio van de Armeense hoofdstad Jerevan. “Als ik terug zou kunnen, zou ik dat zo doen”, zegt oma. “Dan zou ik kleding gaan halen en onze potten met ingemaakt eten. We
hebben hier zeven kinderen. Die moeten we immers ook allemaal voeden.” Maar net zoals voor de meeste van de bijna 100.000 Armeense vluchtelingen, is ook voor deze familie teruggaan naar Nagorno-Karabach geen optie. Niet alleen omdat er van hun huis niets over is, ook omdat men de vijandelijkheden van Azerbeidzjan vreest nu zij veelal de dienst uitmaken in de regio.

Gemis van vriendjes
“Het probleem is ook dat we geen geld hebben”, vervolgt oma haar verhaal. “We willen best werken om wat te verdienen, maar hier is geen werk voor ons.” Ook voor de kinderen is het zwaar. Ze spelen buiten met plastic speelgoedgeweertjes en maken veel ruzie. Ze vragen ook voortdurend wanneer ze weer teruggaan naar hun eigen huis. “Dan moeten we uitleggen dat dat er niet meer is.”
Anne, één van de dochtertjes inde familie, mist haar vriendjes en vriendinnetjes enorm. “We hadden het daar veel fijner dan hier”, zegt ze. “Ik verlang zo naar ons huis en onze tuin.”

Vaak gebeden
Toen de mannen van de familie na 45 dagen vechten even voor verlof naar de familie terug mochten, was dat een broodnodig lichtpuntje
voor iedereen. “We hebben zo vaak gebeden of ze veilig terug mochten komen”, zegt oma. “Toen dat
uiteindelijk gebeurde was iedereen door het dolle heen.” De kinderen dachten dat papa hen op kwam halen om terug te gaan. ‘Kom we gaan onze spullen pakken’, zeiden ze tegen hun vaders. De mannen zelf waren vooral verbitterd. “Er is niets meer over van wat we hadden”, klinkt het verbeten. “Alles is door Azerbeidzjan afgepakt. Ons land is aan hun bevolking gegeven.”

“Ik weet nog dat we op tv al die berichten over de vluchtelingen uit Syrië zagen”, herinnert oma zich. “We waren geschokt om te zien
hoe slecht zij er aan toe waren. We hadden nooit gedacht de dag nog eens mee te maken dat ons hetzelfde zou overkomen. Gelukkig zijn er buren die helpen met kleding en eten. Maar voor hoe lang nog?”

 

 Deze uitzending van EO Metterdaad is 2 januari te zien op NPO2 om 17:10.