brandimage logo Navigatie overslaan Menu

Leven bij de indianen

“Wij willen levenslang bij de indianen blijven”

 

Jaap en Linda Bezemer wonen met hun vijf jonge kinderen samen met de Kichwa-stam in het Ecuadoriaanse regenwoud. Niet voor even, maar voor altijd. “We zeggen vrij naar Paulus ‘De Grieken een Griek en de Indianen een Indiaan.’”

Jaap en Linda zijn op verlof in Nederland en ontvangen me in de pastorie van de Evangelische gemeente van Yerseke. Aan de keukentafel, met koffie en koek, doen ze hun verhaal. Jaap: “Ik heb op mijn elfde heel bewust voor Jezus gekozen. Al vroeg voelde ik ook de roeping om geneeskunde te gaan studeren. Dat kwam omdat ik ben opgegroeid in Nigeria, waar mijn ouders zendeling waren. De dichtstbijzijnde dokter woonde op minimaal twee uur rijden. Ik ben toen als kind bang geweest en heb me afgevraagd ‘als ik ziek word, wie gaat me dan helpen?’ We hebben ook een cholera-epidemie meegemaakt, waarbij mensen overleden. Dat heeft als jong jongetje diepe indruk op me gemaakt.”

Leven en dood

Jaap vertelt over de bijbeltekst die het fundament onder zijn roeping vormt, uit Spreuken 24:11. De Statenvertaling-versie, want die trof hem het meest. ‘Red degenen die ter dood gegrepen zijn, want zij wankelen ter doding, zo gij u onthoudt.’ Hij legt uit dat hij deze tekst zowel praktisch als geestelijk opvat. “Ik voelde sterk de roeping om via mijn studie tot tropenarts mensen zonder dokter in de buurt van de dood te redden. Maar ik vat het ook geestelijk op. Ik wil met mensen het goede nieuws van Jezus delen en hen vertellen dat ze ook van de geestelijke dood gered konden worden. Daarom heb ik naast mijn medische studie ook theologie gestudeerd.”

Familie Bezemer in Ecuador

Onderdeel van de cultuur

Het gezin heeft er bewust voor gekozen om in een indianendorp van de Kichwa stam in Ecuador te gaan wonen. En daar helemaal onderdeel te worden van de cultuur. Dus gaan ze naar de dorpsvergaderingen, helpt Jaap met het kappen van het oprukkende oerwoud en heeft Linda zich verdiept in het maken van het lokale gerecht Chicha.

Het stel gelooft dat het één worden met de cultuur uiteindelijk ook de meeste geestelijke vrucht geeft. Linda: “Er kwamen hier vroeger vooral zendelingen uit Noord-Amerika en ik heb respect voor hun inzet. Maar die deden alles zoals ze dat thuis gewend waren. Het gevolg was dat toen de zendeling vertrok, de kerk na twee jaar weer leeg was. Omdat de verbinding met de cultuur niet is gelegd. Wij hebben meer de visie zoals Paulus die verwoordt: de Joden een Jood, de Grieken een Griek en wij dus de Indianen een indiaan. We willen de Kichwa’s ook meegeven dat zij hun eigen identiteit niet op hoeven te geven als ze christen worden.”

Jaap Bezemer in Ecuador

 

Over je heen

Dat onderdeel uitmaken van de cultuur betekent overigens niet dat het stel overal aan meedoet. Het typische Indianen voedsel Chicha kan bijvoorbeeld ook gefermenteerd worden tot alcohol. Daar maken de Kichwa’s tijdens dorpsfeesten gretig gebruik van. Complicerende factor is dat het zeer onbeleefd is om een portie te weigeren. Als je dat toch doet, is het gebruikelijk de substantie over je heen gegooid te krijgen. Jaap: “Dus gaan we op een gegeven moment dan weg van zo’n feest.” Inmiddels weet het hele dorp dat de Bezemers nooit dronken zijn.

Gruwelijk verminkt

Jaap ziet de twee kanten van zijn roeping, het praktisch-medische en geestelijke werk misschien wel het meest terug in zijn betrokkenheid bij patiënten met de leishmania parasiet. Deze parasiet is zo zeldzaam dat er geen geld voor onderzoek beschikbaar is. Toch raken in hun werkgebied mensen er gruwelijk door verminkt en kunnen ze uiteindelijk overlijden. “Patiënten die aan deze sluipende ziekte lijden, worden vaak vervloekt door de medicijnman”, vertelt Jaap. “Ze zijn vaak verward, bang en ervaren zelf sterk dat ze vervloekt zijn en een boze geest in zich hebben.” Hij bestrijdt als tropenarts niet alleen de parasiet, maar ook de geestelijke belasting die over zijn patiënten is uitgesproken. Door voor hen te bidden en de vloek te doorbreken in de naam van Jezus.

Bijbel voor de indianen in Ecuador

(G)een lange adem

Op de vraag wat het stel aan Nederlandse christenen mee zou willen geven, beginnen ze beiden te glimlachen. Ze hebben zeker iets op hun hart. Linda: “Er zijn echt mensen nodig die een lange termijn commitment willen maken. Christenen die hun leven willen delen met bijvoorbeeld de indianen en er voor kiezen om er hun hele leven te gaan wonen. Het kost zoveel tijd om de cultuur te leren kennen en echt één te worden met zo’n volk. Dat kun je niet in twee jaar doen, terwijl dat tegenwoordig wel de maximale uitzendtijd is die bijna alle zendingsorganisaties hanteren. Het zou geweldig zijn als ons verhaal lezers van Metterdaad in Beeld zou inspireren tot een langdurige zendingsroeping.”

Steun Jaap en Linda om de Kichwa-indianen in Ecuador zowel praktisch als geestelijk te kunnen blijven dienen.


Dit verhaal komt uit Metterdaad in Beeld, het Metterdaad-Magazine dat donateurs ontvangen.

Steun het medische en geestelijke werk

Doneer