Na drie jaar staan ze weer op Nederlandse bodem, Mark en Corine. Het voelt een beetje onwerkelijk. Als echtpaar leven en werken ze in de jungle van Congo, in een ziekenhuis waar aan alles gebrek is. Aan slangen, kakkerlakken en bananenspinnen zijn ze gewend. Twee uur stroom per dag vinden ze gewoon. Water pompen ze uit de grond. Koffie verbouwen ze zelf. Koken doen ze op houtskool. Corine en Mark zitten er niet mee. Afrika is hun thuis.   

“Mark kon hem redden, maar had de spullen niet” 

Nu, door corona veel later dan gepland, lopen ze onder een strakblauwe Hollandse hemel door de duinen naar het strand. Aan hun handen drie kinderen, Tijmen, Aron en Aimee: Ook opa en oma zijn mee. Drie jaar lang moesten ze hun (klein)kinderen missen. Tijdens deze drie maanden verlof is elke seconde samen zijn daarom goud waard. 

Ook Corine en Mark hebben verlof nodig om op adem te komen. Het werk is zwaar. In de jungle levensreddend werk doen, zonder spullen of medicijnen, vraagt veel van je. Mark vertelt van een Congolees jongetje. Ventje van tien jaar nog maar, aangereden door een auto. Hij had een hersenbloeding opgelopen en was stervende. Dokter Mark wist precies hoe hij dit kereltje moest redden, maar hij had de spullen niet. Marks ogen worden even vochtig. 

‘Wie komt er pootjebaden?’ vraagt oma. 

 

Jan Willem den Bok is programmamaker bij EO Metterdaad