Annette Klijnsma reist geregeld naar Tanzania. Ze schreef voor ons een stukje over Tanzania, met een invalshoek dat haar liefde voor kinderen bevestigt.

Tanzania is een warm, gastvrij land met prachtige natuur. Wat ik daar opvallend en uniek vind? Ik kan er wel een boek over schrijven. En misschien doe ik dat nog wel eens als ik een oude grijze mevrouw ben.

Tanzania is het land waar ik vanuit Nederland, dagelijks bezig ben met jeugdhulpverlening. Als ik een korte impressie geef van mijn jaarlijkse reizen naar onze projecten dan denk ik aan de kinderen.

Kinderen in Tanzania

Naar school gaan betekent dat er weer een toekomst is

Iedere keer ben ik weer verbaasd over de veerkracht van de kinderen die ik in Tanzania leer kennen. Terwijl de verwaarlozing en de armoede mijn hart doet huilen, zie ik hoe krachtig de kinderen zijn als ze vanuit een crisissituatie eten krijgen en naar school kunnen gaan.

Ik zie enorme blijdschap als we samen eten en een trotse glinstering in hun ogen als ze hun schooluniform aan mij laten zien. Want naar school gaan betekent dat er weer een toekomst is.

 

Altijd een reden om te dansen en te zingen 

De enorme veerkracht en het aanpassingsvermogen van de kinderen wordt aangeleerd op school, in de kerk en in de familie: gisteren is voorbij, je leeft VANDAAG en VANDAAG zijn we dankbaar voor het eten en het leven dat we van God hebben gekregen. Ook al zijn er schaduwkanten als er gezwegen wordt over het verleden, toch zie ik hoe deze leefwijze als een kostbare schat in de harten van de kinderen wordt gelegd. En ze stralen het uit! Ze hebben altijd een reden om te dansen en te zingen! 

 

Kinderen moeten zich vooral “netjes en goed gedragen”

Wat mij verder opvalt is dat de kinderen meer dan elders genieten van spelen en persoonlijke aandacht. Helaas zijn er weinig mensen écht geïnteresseerd in wat een kind in Tanzania denkt, voelt of wat het voor unieke talenten heeft. Er is simpelweg weinig tijd voor hen. Ik zie de ouders 6 lange dagen hard werken en de kerkdienst op zondag duurt ook gerust tot 3 uur ’s middags! Kinderen moeten zich vooral “netjes en goed gedragen”.

 

Als wij op ons kinderterrein een luisterend oor bieden, toneelspelen of boekjes lezen, dan wordt er dubbel genoten! En dan doe ik met ze mee!

 

Luisteren naar Tanzaniaanse kinderen