Mijn man Anco en ik (Ewien) zijn wat we zelf noemen ‘technische zendingswerkers’. Een begrip dat zo nu en dan wenkbrauwen doet optrekken. Het is lastig om ons te scharen onder het (standaard) plaatje dat mensen vaak onbedoeld hebben van zendingswerkers. Ik licht dan ook graag een tipje van de sluier op om uit te leggen bij welk mooi werk we zoal betrokken mogen zijn en welke bijdrage we daarmee hopen te leveren aan de verspreiding van Gods Koninkrijk.

Technische zendingswerkers werkzaam in Afrika

We zijn sinds 2004 als technische zendingswerkers werkzaam in Afrika. Mijn passie voor beelden gaat terug naar mijn studiejaren. Toen had ik al een voorliefde voor reizen, woorden en beelden. Met mijn beelden probeer ik de Hoopvolle kant van Afrika vast te leggen, een diepere snaar te raken om te laten zien hoeveel moois God brengt in het leven van Afrikanen. Zowel film als fotografie is een middel om met mensen in gesprek te gaan, het verhaal achter een beeld te vertellen.

Voor ons vertrek naar West-Afrika was Anco werkzaam als fieldsupervisor bij een groot telecombedrijf. Ik werkte als webcoördinator bij een burgergemeente. Onze eerste jaren in Mali stonden dan ook in het teken van dat type werk, naast het onder de knie krijgen van de lokale taal. Door de jaren heen zijn onze werkzaamheden verschoven. Ons doel is om zelf geen projecten te hebben, maar daar aan de slag te gaan waar God al duidelijk met een groep mensen bezig is. Waar mogelijk in nauwe samenwerking met de lokale Afrikaanse kerk en jongeren. 

Zitten mensen wel op foto’s te wachten?

Kinderen in het algemeen vinden het leuk om op de foto te gaan. Met volwassenen, met name onbekenden, is het altijd even aftasten. Het hangt ook erg van de setting af hoe men op een camera reageert. In Senegal bijvoorbeeld merk ik dat het lastiger is om ‘vrij’ foto’s te maken, ook omdat men vanuit geloofsovertuiging niet staat te springen om op beeld te worden vast gelegd.

Het is echter mijn passie om mensen met waardigheid op de foto vast te leggen. En dan ben je in Afrika goed op je plek. Ondanks het feit dat men vaak over weinig middelen beschikt in het leven, stralen Afrikanen een bepaalde waardigheid uit. Het is bijvoorbeeld geweldig om te zien hoe men felle kleuren durft te combineren en hoe prachtig dat er dan vervolgens uitziet. Toch zullen met name de vrouwen in hun werkkloffie protesteren als ik mijn camera op ze richt. Dan vragen ze of ze zich niet even voor de foto kunnen omkleden.

Study with style

De meerwaarde van beelden

In de eerste plaats voelen we ons geroepen als zendingswerkers en niet als technicus of fotograaf. Anco en ik willen dan ook met name een verschil maken in het leven van de jongeren (mensen) die God op ons pad brengt. Het is ons verlangen dat ze Jezus leren kennen, dat is waar het uiteindelijk om draait.

Om die reden zoek ik naar beeld projecten die bijdragen aan het bouwen van Gods Koninkrijk. Het was bijvoorbeeld een voorrecht om door ‘de Barmhartige Samaritaan’ gevraagd te worden om mee op pad te gaan tijdens hun jaarlijkse uitdeelactie van schoenendozen. Operation Christmas Child komt door beelden uit Afrika tot leven en de persoonlijke verhalen zetten mensen aan tot geven.

Daarnaast ben ik bijvoorbeeld structureel betrokken bij het werk van een christelijke Senegalese zanger die door zijn muziek de Goede Boodschap breed kan uitzetten. Door foto’s en video’s te maken over zijn liederen kunnen we dieper ingaan op de bron waaruit hij put. Regelmatig wordt hij ook op de nationale televisie gevraagd wat zijn muziek nu zo anders maakt. 

De meerwaarde voor westerse organisaties is dat we al jaren in Afrika rondtrekken, de cultuur en taal kennen en connecties hebben op de werkvloer. Mali bijvoorbeeld is na de burgeroorlog in 2012 niet meer als voorheen. 

Het land staat niet meer als veilige reisbestemming te boek, waardoor steeds minder (blanke) ontwikkelingswerkers voet op Malinese bodem durven zetten. Zo kregen we bijvoorbeeld tijdens onze laatste reis een verzoek van een Amerikaanse kerk om bij enkele van hun projecten langs te gaan om wat videobeelden te schieten. Die kunnen zij vervolgens weer gebruiken voor sponsordoeleinden binnen en buiten de kerk.

Going unnoticed

Afrika door westerse ogen

Afrika wordt vaak in de westerse media neergezet als het continent waar alles mis gaat en niets lijkt te werken. Voorbeelden zijn: de aanhoudende aanslagen in het Noorden van Mali, droogte, het afval probleem, honger en armoede, kinderuitbuiting, grootschalige corruptie etc.
De uitdagingen waar Afrika voor staat zijn niet te ontkennen, maar er zijn vele dingen die we als westerling van Afrikanen mogen leren. Zo staan in Afrika
relaties centraal en daar wordt ruimschoots tijd voor genomen. Ook de veerkracht en het doorzettingsvermogen is groot. Op creatieve wijze probeert een Afrikaan elke dag weer brood op de plank te krijgen. Dood en leven staan ook evenwichtiger tot elkaar, omdat iedereen er nu eenmaal mee te maken krijgt. Ewien: “we hebben in Afrika met meer humor naar onszelf leren kijken en staan daardoor opener in het (Afrikaanse) leven.”

Kijken door een andere bril

Of mijn werk verschilt van dat van een atheïstische fotograaf? Interessante vraag ... Hmm die vraag zou je eigenlijk aan iemand anders mogen voorleggen. Maar ik denk zeker dat er een zichtbaar verschil zou moeten zijn. We bekijken de wereld nu eenmaal door een heel andere bril.

De Hoopvolle kant van Afrika 

Ik zet mijn camera’s in om vooral de Hoopvolle kant van Afrika vast te leggen. Dat werkt door in de opdrachten die ik wel of juist niet aanneem. Ik ga ook biddend met elk project aan de slag. Het opbouwen van relaties is belangrijk voor ons en ik zou dan ook niet tot het uiterste gaan om bepaalde beelden te maken. We zijn er om Afrikanen verder te helpen en het is daarbij zoeken naar een bepaald evenwicht om beide partijen - fotograaf en geportretteerde - tot hun recht te laten komen. 

Samen optrekken

Anco en ik zijn ongeveer 75% van de tijd samen. We proberen waar mogelijk samen te reizen en te kijken of we onze talenten gezamenlijk op één plek kunnen inzetten. Het gebeurt regelmatig dat hij op pad gaat en ik in Senegal blijf voor werk, of andersom. Dat houdt het leven samen ook leuk – haha – en of hij mij volgt of ik hem? We volgen in ieder geval samen Jezus ;) en zoeken daarin samen hoe we tot optimale Bloei komen.

Ik geloof met mijn hele hart dat God ieders door Hem gegeven talenten en passie kan gebruiken op het zendingsveld. In Nederland en ver weg. Het is aan ons om de levensdroom die God voor een ieder van ons heeft te ontdekken en er dan ten volle voor te gaan. Dus als je er zo naar kijkt: ja, God kan mensen op heel creatieve wijze inzetten :)

Anco is als technisch adviseur betrokken bij water- en energievoorziening, radio en agrarisch werk. Bij zijn werk neemt hij ongeschoolde, lokale jongeren onder zijn hoede. Ewien heeft zich bekwaamd in film en fotografie. Onder de naam B-Twien Clicks | film & photo maakt zij (bewegende) beelden voor educatieve, muzikale en documentaire doeleinden. Ze zijn uitgezonden door CAMA ZendingLees meer over hun werk op www.avonturiers.nl

 Village event